جانباز حاضر در واقعه 17 شهریور: هدف از واقعه 17 شهریور حفظ اسلامیت و جمهوریت در کنار انقلاب بود
جانباز 35درصد تبریزی حاضر در واقعه 17شهریور سال 57 گفت: هدف ما این بود که انقلاب ما با اسلامیت و جمهوریت همراه باشد و معتقد بودیم که این انقلاب نباید یک کلمه بیشتر و یا کمتر داشته باشد.
حسین دشتی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حیات در مشهد، ضمن گرامیداشت یاد و خاطره شهدای واقعه 17 شهریور تصریح کرد: من در زمان واقعه 17 شهریور جوانی بودم که در شرکتی کار میکردم و همزمان نیز تحصیل نیز میکردم و وقتی به خود آمدهام متوجه شدم که با گروههای انقلابی آن زمان همراه شدهام و راه سعادت خود را پیدا کرده ام. وی افزود: زمانی که میدان ژاله به اوج شلوغی و درگیری رسیده بود ما احساس کردیم باید از بانوان و کودکانی که در این میدان حضور دارند محافظت کنیم برای همین با روحیه انقلابی که در خود میدیدیم گرداگرد زنان و کودکان حلقه زدیم و از آنها در برابر حمله سربازان رژیم پهلوی محافظت کردیم، این اتفاق زمانی رخ داد که ما از میدان خراسان به سمت میدان ژاله شهر تهران در حرکت بودیم تا نماز جمعه را در این میدان اقامه کنیم که به یک باره این اتفاق رخ داد. دشتی در ارتباط با هدف انقلابیون از این حرکت، تصریح کرد: هدف ما این بود که انقلاب ما با اسلامیت و جمهوریت همراه باشد و معتقد بودیم که این انقلاب نباید یک کلمه بیشتر و یا کمتر داشته باشد و در همین زمان بود که شعارهایی مانند نه شرقی نه غربی جمهوری اسلامی به وجود آمد. این جانباز واقعه 17 شهریور سال 1357 با اشاره به نقش ایثارگران در ارتباط با ترویج فرهنگ و ایثار و شهادت، خاطر نشان کرد: ما ایثارگران وظیفه داریم درست مانند یک معلم که به دانش آموز خود درس میدهد مردم را با افکار انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی آشنا کنیم و آنها را روشن کنیم که ما برای چه دست به این اقدام زدهایم. وی بیان کرد: خدا را شاکرم که همواره در حرکتهایی مانند مدرسهسازی، درمانگاهسازی و ساختن کتابخانه شرکت داشتهام و نقش هرچند کوچکی در این زمینه در شهر خود ایفا کردهام. دشتی افزود: ایثارگران باید وقایعی را که خود در آن حضور داشتهاند را برای جوانان بازگو کنند و آنها را آگاه سازند البته من نیز در حد توان خود با کمکی که در ساخت مدرسه انجام دادهام امیدوارم در این راه اثرگذار باشم. لازم به ذکر است حسین دشتی جانباز 35 درصد تبریزی در واقعه 17 شهریور سال 1357 و در زمانی که به دنبال راه نجات از دست سربازان رژیم پهلوی بوده است به وسیله برخورد مکرر باتوم به بدنش به درجه جانبازی رسیده است.